![]() | You are viewing Log in Create a LiveJournal Account Learn more |
|
|||||||
|
Феликс Аксёнцев: Перекати-Море Погибший друг, что оборванцем Ко мне стучался поутру, В любых дворах не ко двору, Любым домам не по нутру. Он носит камни в черном ранце, Он под окном кружился в танце, Он к месту был, как снег в жару, Как на Луне протуберанцы, Как в русской песне слово "тпру". 1994 Тады быў Будапэшт, Камяні паляцелі ў наш бок. Мяне хлопец спытаў, Ці я слухаю блюзы і рок, Адкуль зрушыў мой танк, І чаму мая зброя зноў тут. Прабач, пан Будапэшт, Прабач, што прыйшоў да цябе. Пасля Прага была, Дзе спытаў мяне нейкі карчмар - Чаму хакі мой джут, І чаму я хаваю свой твар. <.......................> <.......................>. Прабач, праскі карчмар, Прабач, што хаваю свой твар. Тэрмэз, потым Кабул, Дзе мой сябра памёр за мяне, Дзе ўжо ніхто не пытаў, Ці мы слухаем хвалю, ці не... Ды сто чорных рублёў Атрымалі за сына бацькі. Прабач, мой прэзыдэнт, Табе не паверу я зноў. 1988 Першы, нязграбны (і згублены) тэкст УЛІСа - як я яго памятаю. Гісторыя поп-культуры, ўбачаная праз гісторыю савецкіх ваісковых аванцюр. Бракуе 2-х радкоў. |
|||||||